3. Desert Song

Zaspany maszeruje pociągając nosem i ziewając. Lekko przeziębiony. Jest godzina 7:47, staram się iść szybkim krokiem, jednak wiem, że i tak bym się nie spóźnił. Nie mogłem zawalić już pierwszego dnia. Trawa i koniczyna są skropione rosą a wiatr wiruje w swoim tańcu z liśćmi, jak co roku w jesień. Wiele ludzi szło właśnie do pracy, szkoły lub zrobić podstawowe zakupy, na spacer z psem. Nie zwracałem na to wszystko uwagi, na to wszystko co mnie otacza. Po prostu chce mi się spać. Świat jest taki brzydki... a ja taki zniechęcony.
Podążyłem schodami w górę. Matematyka, nic nie opisze mojej niechęci do tego przedmiotu. Całe szczęście okazało się że dwie pierwsze lekcje są odwołane. Jakoś to będzie.
***

Życie to najbardziej rozczarowująca rzecz na świecie. Strugi deszczu spływają po szybie jak łzy. Siedzę w trzech bluzach zmarznięty patrząc za szybę. Tam za oknem toczy się życie. Ludzie wracają z pracy lub do niej jadą. Krople deszczu są jak płynne złoto w świetle ulicznych latarni. W moim pokoju na drugim piętrze zapalona jest tylko mała lampka na biurku. W słuchawkach rozbrzmiewa Alice Cooper - Ballad of dwight fry. Wczuwam się w piosenkę. Później następna i następna. Myśli stają się mętne. Nie mogę już dłużej walczyć i potulnie oddaje się w miękkie i ciepłe ramiona snu. Zasypiam.
W nocy dręczyły mnie koszmary, przebudzałem się, całkowicie nieprzytomny. Kot czujnie spał obok mnie, tej nocy jego sen był równie niespokojny. Wzdrygał się co jakiś czas.
Byłem całkowicie niewyspany, zdegustowany i zły. Wziąłem książkę i zacząłem czytać, słowa wydawały mi się nie zrozumiałe a zdania bezsensowne. W końcu znowu zasnąłem.